Psychodeliki to grupa surowców psychoaktywnych, które aktywują odmiany w percepcji, nastroju oraz świadomości. Należą do nich m.in. LSD, psylocybina, DMT, meskalina oraz ketamina. Ich działanie polega na wpływie na funkcjonowanie systemu nerwowego, w szczególności na sensorach serotoninowych. Psychodeliki są w wielu przypadkach kojarzone z ruchem hipisowskim oraz subkulturami z lat 60. XX wieku, jednakże ich aplikacja w celach terapeutycznych rozpoczęło się już w latach 50. XX wieku.
W ostatnich latach, zapał psychodelikami podwyższyło się w związku z pojawieniem się badań naukowych, które sugerują, że mogą one mieć potencjalne zastosowanie w terapii niektórych zakłóceń umysłowych, takich jak depresja, lęk czy PTSD – Amanita Muscaria. Psychodeliki, w przeciwieństwie do innych substancji psychoaktywnych, nie prowadzą do uzależnienia oraz nie są jadowite dla organizmu w dawkach terapeutycznych. Ich stosowanie żąda jednak ostrożności i stosownej opieki medycznej, ze względu na możliwe niepożądane skutki uboczne, takie jak lęk, dezorientacja, a w radykalnych przypadkach nawet psychozy.
Leczenie psychodeliczna, zwana także psychoterapią z zastosowaniem surowców psychodelicznych, polega na podaniu pacjentowi psychodeliku w monitorowanych przesłankach klinicznych, pod opieką obeznanych terapeutów. W trakcie terapii pacjent zaznaje burzliwe wrażenia, które zdołają ulżyć mu w leczeniu zaburzeń umysłowych przez zwiększenie jego świadomości, otwarcie się na nowe perspektywy i wariację sposobu myślenia.
+Tekst Sponsorowany+